هدف از پذیرش سرمایه گذاری خارجی در کشور رشد و توسعه ی اقتصادی ،افزایش فرصتهای شغلی،اخذ وتوسعه ی فناوری و مهارتهای مدیریتی و ارتقاءکیفیت تولیدات و افزایش توان صادراتی کشور است.

از سال ۱۳۳۴چار چوب قانون سرمایه در ایران قانون جلب و حمایت سرمایه های خارجی بوده است.

بر طبق ماده ۳قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی،سرمایه گذاری خارجی به ۲طریق انجام میشود:

 

الف)سرمایه گذاری مستقیم خارجی  در کلیه حوزه های مجاز برای بخش خصوصی ایرانی از طریق مشارکت مستقیم در سرمایه ی شرکتهای ایرانی چه در طرحهای جدید یا در شرکتهای موجود.

ب)سرمایه گاری غیر مستقیم خارجی به شکل ترتیبات قراردادی که امکان انجام هر نوع سرمایه گذاری تعریف شده در قانون تشویق سرمایه گذاری خارجی ،بجز سرمایه گذاری مستقیم را فراهم  می کند